Dr Edyta Frelik opowie o Agnes Martin, o której pisze: „Agnes Martin (1912-2004), w Stanach Zjednoczonych uznawana za malarkę najwyższej rangi, w Europie wciąż pozostaje postacią stosunkowo mało znaną. Wielka retrospektywa zorganizowana w Tate Modern w 2015 roku po raz kolejny pokazała, dlaczego jej twórczość, sytuowana pomiędzy ekspresjonizmem abstrakcyjnym a minimalizmem, wymyka się etykietom. Chociaż sama artystka dużo pisała o sztuce, konsekwentnie unikała definicji i interpretacji. Rozmyte kolory w jej bladych monochromatycznych obrazach najczęściej zamknięte są w geometrycznej strukturze siatki, na pierwszy rzut oka wydają się więc przynależeć do estetyki kierunku zwanego minimalizmem. Jednak faktycznie są bardzo odległe od jego chłodnej precyzji i dosłownej materialności, często o industrialnym charakterze. Nie narzucają się monumentalną skalą czy intensywnością barw i kształtów, ale kiedy przystaniemy, by przyjrzeć się im przez dłuższą chwilę, stwierdzimy, że emanuje z nich trudno wyrażalna słowami jakaś magiczna moc, która zaczarowuje patrzącego. Na czym polega siła przyciągania obrazów tak powściągliwych, oszczędnych, niemal nieobecnych? Agnes Martin mówiła: „Po prostu usiądź i patrz”. My proponujemy: usiądź i posłuchaj.”