emet ezell (ur. 1995 r. w Teksasie, USA) jest mieszkającą(-ym) i tworzącą(-ym) w Berlinie poetą/ką, dla której(-go) ważnym medium jest typografia. Dwa razy do roku przyjeżdża do lubelskiej Izby Drukarstwa (Dom Słów), by uczyć się starych technik drukarskich u Roberta Sawy. Układając litery swoich wierszy w różnych kombinacjach, stylach i rozmiarach wypowiada się na temat oddania, wywłaszczenia, destrukcji i powrotu. W ten sposób mierzy się z własną historią rodzinną, którą odkrył(-a) dopiero mając 20 lat. Właśnie wtedy dowiedział(-a) się, że jej pradziadkowie byli łotewskimi Żydami. W 1915 roku na skutek czystek etnicznych musieli oni wyjechać z rodzinnego Sabile w głąb Rosji. W 2025 emet odwiedził(-a) Sabile i zaprezentował(-a) w starej synagodze swoje wiersze, które drukowała w Lublinie używając zapomnianych technik drukarskich. Jej (jego) głęboka, filozoficzna opowieść stawia pytania o możliwości języka, o to, co jest w nim duchowe i materialne, ulotne i trwałe.

Reportaż zrealizował Piotr Król. Muzyka Artur Giordano. Tłumaczenie wypowiedzi emet ezell, czyta Paulina Prokopiuk.

Audycja nagrodzona za najlepszy reportaż radiowy roku w konkursie o Nagrodę Dziennikarską Polskiego Radia „Melchiory” 2026.