„Polska ma moc, żeby wyłączyć jakąś platformę” – deklarują rządzący, nie bojąc się nawet Elona Muska. Brzmi to chwalebnie i rycersko, zwłaszcza gdy słyszymy to z ust polityków, którzy z samych mediów społecznościowych uczynili swoje główne narzędzie walki. Dziś platformy – zdaniem wielu groźniejsze nawet dla demokracji niż sztuczna inteligencja – niszczą granicę między tym, co prywatne, a tym, co publiczne. Tworzą bańki narcystycznych jednostek, skupionych na sobie i niezdolnych do przekładania własnych poglądów i emocji na realne sprawy społeczne. Liczy się klikalność, radykalizm i polaryzacja. W reakcji na ten zgiełk uciekamy w ironię polityczną, uznając świat online za cyfrową iluzję, podczas gdy prawdziwa polityka ma się rzekomo dziać offline. W efekcie gaśnie wola obywatelskiego zaangażowania, a triumfuje ekonomia uwagi i algorytmy napędzane skrajnymi emocjami.
Czy w takim świecie politycy naprawdę odważą się wyłączyć nam „jakąś platformę”?
Na Cyberiadę zapraszają jak zwykle: Piotr Celiński, Jan Hudzik i Przemysław Wiatr.